3 oktober 2002
Het valt allemaal niet mee. Lichamelijk kan & mag ik nog niet veel maar
aan de andere kant voel ik me beter dan in lange tijd. Als ik op de bank zit,
heb ik helemaal geen pijn aan de wond, alleen het opstaan etc. veroorzaakt nog
pijn. Het is dus behoorlijk frusterend dat je niets mag en iedereen moet
"bevelen" wat te doen en zelf "zonder reden" te blijven
zitten. Ik heb wel wat meer last van mijn buik.. mijn darmen doen het niet
lekker en zitten zo vol dat ze tegen de wonden drukken. Eerst schrok ik want het
leek wel erg op de pijn in de eierstokken maar zodra ik naar de wc ben geweest
en de druk eraf is, is het weg. Dus ik hou het maar op de darmen die op de
wonden drukken. Via mail heb ik gehoord dat door de operatie je darmen anders
liggen en dat het ff duurt voordat alles weer lekker gaat. Ik kan me daar wel in
vinden want hetzelfde heb ik met mijn blaas.. mijn hele buik voelt eigenlijk
anders ;-)) Ook ben ik nog ff lekker verkouden geworden.. snifsnifsnif!4 oktober 2002
Vandaag S. met mijn moeder uit "school" gehaald.. voor het eerst
en ze stond wel een beetje vreemd te kijken!! Dat had papa vanmorgen niet
gezegd!!! Verder steeds meer last van mijn darmen, lijkt wel alsof alles
verstopt zit.. blehh nee voel me niet toppie vandaag.
6 oktober 2002
Steeds meer pijn in mijn buik maar het voelt niet als endo.. ik vermoed dat
ik blaasontsteking heb en ik mag ff langskomen bij de huisarts ook al is het
zondag. Het blijkt inderdaad een blaasontsteking te zijn waarschijnlijk door de
catheter in het ziekenhuis. Dus een antibioticakuurtje gekregen. Verder drink ik
extra water en de ontlasting lijkt weer wat beter te gaan.
9 oktober 2002
De antibiotica slaat aan en de pijn verdwijnt.. ik blijf flinke hoeveelheden
water drinken en het gaat steeds een stukje beter. Geduld is een schone zaak en
ook in deze situatie weer. We zijn inmiddels weer aangestoken door het
trouwvirus (ohhh wat moeten we nog veel regelen!!!) en mijn hoofd dreigt om te
lopen. Moet mezelf continue dwingen eerst bezig te zijn met het herstel en de
uitslag en het ivf-gebeuren en me niet te veel te laten meeslepen door andere
zaken zoals trouwauto's, fotografen etc. !! We hebben nog tijd zat voor die
andere zaken.
12 oktober 2002
Er zit nog steeds vooruitgang in! Langzaamaan pak ik steeds weer wat op, ik
rommel wat in huis, zit weer achter de pc, slaap 's middags niet echt meer (wel
lekker rusten met een boekkie in bed). Volgende week gaan we het
"oppassen" wat afbouwen en de weken erna moet ik veel weer zelf doen.
Milko neemt nog een tijdje 2 ochtenden in de week vrij (lang leve het
zorgverlof!!) voor boodschappen en huishoudelijk werk.. langzaamaan krijgen we
ons leven, gezin en huis weer terug !! Neemt niet weg dat we iedereen heel
dankbaar zijn voor alle hulp van ouders & vriendin K., en de virtuele steun
van vriendin IH. en de meiden van het smoelenboek !!!!! Het is zo
ontzettend fijn post te krijgen als je zo alleen thuis of in het ziekenhuis
ligt.. heb regelmatig een traantje weg moeten pinken.
14 oktober 2002
Vandaag voor het eerst auto gereden en wel naar de huisarts !! Jawel, de
blaasontsteking is nog niet over dus weer een antibioticakuurtje er bij.. Some
girls have all the luck ;-)) Maar ik voel me beter, in mijn hoofd klaart het ook
op. Komt ook doordat ik de site weer heb bijgewerkt.. werkt toch ook een beetje
therapeutisch voor mij hahhahahaha. Eind oktober moeten we weer naar de gyn voor
nacontrole en dan zullen we waarschijnlijk een verwijzing krijgen voor de
ivf-kliniek. We hebben nog niet definitief besloten maar gaan eerst daar eens
praten en er zullen nog wel wat onderzoeken moeten komen. We wachten af hoe dat
allemaal zal verlopen en dan nemen we de beslissing.
16 oktober 2002
Vandaag "afscheid" genomen van woensdagoppas K. ;-)) Ze heeft nog
lekker pannekoeken gebakken en ik kon nog ff genieten van mijn rust. Na vandaag
heeft Karin de woensdag weer voor zichzelf, lieverd je bent een kanjer en
bedankt voor al je hulp, support en uithuilschouders !!
17 oktober 2002
Vandaag bezoek gehad van een jan-feb2000mama ! Saampjes met haar twee kids.
De jongste is nog een baby dus ik heb er lekker mee mogen knuffelen. S. heeft de
baby ook op schoot gehad ... slik dat is toch wel een lief gezicht!! Hoewel ze
niet lang zijn gebleven was ik wel gevloerd na afloop. Maar wel super dat ze is
gekomen!
21 oktober 2002
Vandaag weer urinetestje bij de huisarts en gelukkig is de blaasontsteking
nu echt over. Wel blijf ik toch wat last hebben van blaas en darmen. Niet
extreem veel hoor maar toch niet zoals "vroeger". Deze week ben ik
voor het eerst bijna heel de tijd alleen thuis met S. Moeders heeft de vrijdag
ook weer teruggeclaimd, dus Faatje moet het alleen zien te rooien. Aan de andere
kant wel fijn hoor, weer lekker in je eigen huis rommelen. Bovendien wil ik wel
weer met andere dingen bezig zijn dan ziekzijn.. de afgelopen maanden hebben
alleen maar in het teken van ziek, pijn, zorgen, medicijnen etc. gestaan. Nu
word het wel weer tijd voor leuke dingen zoals zaken voor onze bruiloft
regelen...
22 oktober 2002
De doornen van het leven
steken ons, zo af en toe
soms een heel klein beetje
maar soms heel hard , en hoe!
Voor iedereen een andere droom
niet aangepast aan ons bestaan
komt de pijn meestal toch onverwacht
terwijl ons leven door zal gaan
Voor onze levenswandel
zijn geen geplaveide paden
hoe vaak de doorn nog steken zal
is door niemand ooit te raden
Eens zal de pijn overgaan
hoe lang dit ook mag duren,
't hoort bij de pijn van het bestaan
maar 't is soms zo verdomd moeilijk te verduren
30 oktober 2002 Nacontrole in het ziekenhuis
Vandaag weer een belangrijke dag! Mijn grootste angst is dat de cystes weer
terug zijn en dat de lichte pijn die ik soms voel daardoor is en niet wordt
veroorzaakt door de operatie. Gelukkig valt het nieuws deze keer mee !! Volgens
de gyn herstelt de buikwond prima en op de echo is te zien dat de cystes nog
niet terug zijn! Wel zijn er restjes te zien maar dat is logisch, ze zaten
natuurlijk vast gegroeid aan de eierstokken en die restjes kunnen niet worden
weggehaald zonder de eierstok te beschadigen. Tweede goede nieuws is dat de
restjes in het achterste deel van de eierstok zit zodat ze niet direkt in de weg
zitten met de IVF-punctie, zelfs al zouden ze iets gaan groeien. Mocht men nl.
bij de punctie de endo aanprikken dan heb je een groot probleem, dus mocht bij
het begin van het ivf-traject blijken dat de cystes in de weg zitten dan zul je
weer eerst die cystes moeten weghalen. Maar goed, bij mij zit het dus op een
gunstige plek. Verder heeft de gyn gezegd al begin oktober mijn dossier te
hebben doorgestuurd naar het Dijkzigt omdat hij er persoonlijk op wil toezien
dat ik (gezien de endo) op de juiste plek terecht kom. Tussen nu en 4 wkn zou
het Dijkzigt mij moeten bellen voor een eerste gesprek.. dus opnieuw aftellen
!!!!! We zijn allebei erg opgelucht door dit nieuws en een hoop spanning valt nu
weg.. nu maar hopen dat het Dijkzigt snel belt.
Natuurlijk is er ook minder goed nieuws.. we
kunnen er eigenlijk wel vanuit gaan dat de situatie van de afgelopen maanden
zich over een jaar of 4/5 weer herhaald. De cystes zullen weer gaan groeien
hetgeen weer pijn zal opleveren. Dat is ook de reden om snel met IVF te
beginnen, de endo gaat gewoon door dus we kunnen eigenlijk niet zeggen "we
zien over 2 jaar wel met die IVF".. zodra het kan, moeten we er voor gaan.
Verder zal ik altijd wel wat klachten houden over mijn blaas en darmen. De boel
zit immers nog aan elkaar verkleefd en een reactie van de een beinvloedt de
andere organen. Dat is dus een nieuwe missie: omgaan en accepteren dat je een
chronische ziekte hebt. Op sommige dagen gaat dat prima, op andere helemaal
niet.. zal ongetwijfeld nog lang duren voordat ik dat echt heb geaccepteerd.
|
