Begin juni 2002
Ging het vorige maand na een week of twee beter, nu is het heel anders. Ik verga
van de rugpijn; volgens de fysio is het geen mechanisch defect maar heeft het
90% te maken met de cystes en de pijn in mijn buik. Ze kan niet meer doen dan 2x
pwk het bindweefsel los masseren. De femex is opgeschroefd tot 4 tabletten per
dag. ’s Ochtends is de rugpijn bijna over, rond 16.00 u komt het opzetten en
rond 20.00 u weet ik niet meer waar ik het moet zoeken en sta ik onder hete
douches, smeer me in met Tantum/Midalgan en zit voor een rode lamp. Ik slaap
regelmatig nog maar 3 tot 4 uur per nacht en ben gesloopt… Uiteindelijk
besluiten we de vakantie te annuleren en de eerste kijkoperatie te vervroegen
naar 14 juni. De huisarts kan niets meer doen,, het is echt aftellen naar de 14e
(operatie) en de 21e( de uitslag).13
juni 2002
Morgen de kijkoperatie. Ik ben er vrij rustig onder, hetgeen sommige mensen
in mijn omgeving nogal schijnt te verbazen.. ja ja die uren bij de psycholoog
zijn best nuttig geweest hoor ;-). Opereren is natuurlijk niet leuk maar we zijn
allebei opgelucht dat er nu aktie wordt ondernomen. Ik ben zenuwachtiger
eigenlijk voor de volgende week als we de uitslag krijgen.
Ik
krijg van de meiden van het smoelenboek veel succesmailtjes en e-cards binnen en
dat doet me goed. Onder andere een kaartje van *Annemarie* met een chinees spreekwoord:
A journey of a
thousand miles begins with a single step
15
juni 2002
Gisteren de laparoscopie gehad en het viel allemaal mee. Om 12.00 uur moest ik
melden en zijn M. & S. weer weggegaan omdat het nog niet duidelijk was
hoe laat ik aan de beurt zou zijn. Ik breng mijn kanjers naar de lift en krijg
een dikke kus van S. ... ze reageert overal rustig op al hebben we wel
geprobeerd duidelijk te maken dat mama hier vandaag moest blijven omdat de
dokter mama's buik moet beter maken. Om 13.30 word ik al naar de OK gereden en twee uur later ben ik weer op zaal, weliswaar erg suf maar niet misselijk of
i.d.. Om 18.00 komt M. me weer halen en gaan we naar huis. Om 19.00 rol ik
heerlijk mijn eigen bedje weer in. Vandaag heb ik wel wat pijn aan mijn buik dat
me vaag doet denken aan de keizersnee destijds maar dan in hele lichte mate. Wel
veel spierpijn maar dat komt o.a. door het opblazen van je buik met gas tijdens
de operatie. Op het smoelenboek komt onderstaand berichtje langs van *Linda*
..
hoewel niet expliciet voor mij bestemd sprak het me erg aan.
Als op
een hooggespannen koord
Balancerend op mijn tenen
Beweeg ik me heel langzaam voort
Zoekend naar wat is verdwenen
Ik zoek geluk en nieuwe hoop
Ik zoek naar evenwicht
Onzeker over het verloop
Van wat nog in de toekomst ligt.
17 juni 2002
Vandaag ongesteld geworden maar gelukkig helpen de nieuwe medicijnen (Indometicine)
de eerste dagen goed. Ik heb amper pijn maar ben wel behoorlijk
"stoned" dus echt veel activiteit is er niet te bespeuren bij me ;-))
Maar ja , geen pijn tijdens deze dagen weegt niet op tegen de bijwerkingen. Na
1,5 dag heb ik flinke hoofdpijn van de Indometicine (zulk lekker spul is het dus
ook weer niet...) maar ik kan al snel weer overstappen naar de Naproxen/Femex.
Ik ben in geen tijden zo "lekker" door deze dagen heen gerold.. ook
geen darmverstoppingen meer enzo.. HEEEEERLIJK !!
19 juni 2002
Het valt me op dat het van binnen "lekkerder" aanvoelt dan vorige
week en ik heb ook bijna geen rugpijn meer. Het lijkt wel alsof door het
opblazen van mijn buik, alle organen even "lucht" kregen om wat beter
te gaan liggen ofzo. M. lacht me uit maar ik weet geen betere manier om het
uit te leggen. Eigenlijk gaat het best lekker zo al moet ik eerlijk zeggen dat
dat ook komt doordat M. thuis is en veel zorg overneemt.
21 juni 2002
Vandaag naar het ziekenhuis geweest voor de uitslag. Gelukkig liep het
spreekuur niet al te erg uit en waren we snel aan de beurt..ik was
stikzenuwachtig. De uitslag viel nogal tegen. Het is van binnen een flinke
rotzooi. Ik heb niet alleen de twee grote cystes zitten maar ook heel veel
verklevingen: baarmoeder, eileiders en darmen zitten met elkaar verkleefd. De
gyn stelt voor eerst te proberen
om met medicijnen de endometriose tot rust te brengen en
daarna de 2e operatie te doen. En juist tegen die medicijnen zag ik zo op: je
wordt daarmee kunstmatig in de overgang gebracht en hebt dan dus ook al die
klachten. Maar zoals hij het uitlegt begrijpen we wel dat het uiteindelijk
beter is. Als de endo tot rust komt, kan hij straks makkelijker & beter
opereren waardoor er minder kans is op complicaties. Hij stelt voor de
medicijnen 3 mnd lang te gebruiken en daarna via de operatie de cystes te
verwijderen, de verklevingen zoveel los en weg te snijden en proberen de
eierstokken te behouden. Na de operatie moet ik 6 mnd afwachten en dan is het
zaak zo snel mogelijk zwanger te worden. Mocht dat niet snel gebeuren dan
zouden we door kunnen gaan voor bijvoorbeeld IVF als we dat zouden willen....
ja dit soort dingen komen dan ook ineens op je pad ;-(. De uitslag valt dus
best wel tegen, we hadden gehoopt op een snelle 2e operatie zodat we begin 2003
verder konden maar nu zal dat pas maart/april 2003 gaan worden. Overigens
vertelde hij ook dat hij tijdens de kijkoperatie een grote cyste met helder
vocht had leeggeprikt dus dat verklaarde mijn gevoel van "ruimte" in
de buik en de verdwenen rugpijn. Eenmaal thuis ben ik flink gesloopt en erg
stil.. er gaat van alles door je hoofd en je moet de uitslag en de gevolgen
weer accepteren en een plekje geven en dat is niet makkelijk..
24 juni 2002
Vanmorgen bij de apotheek de injecties Decapepthyl opgehaald. De huisarts
zou hem zetten en dat ging bijna verkeerd ! Het medicijn bestaat nl. uit 2
bestanddelen. Een vloeistof om te injecteren en een poeder wat het eigenlijke
medicijn is. Bijna had hij alleen de injectievloeistof erin gespoten maar
doordat ik door bleef "zeuren" over die 2e ampul ging hij het toch
maar even nalezen en jawel ... ze moesten eerst gemengd worden. Enfin, weten we
ook weer. Heb wel wat pijn in mijn bil maar goed weet ik ook wat S. later
deze week voelt als ze de meningokok-vaccinatie krijgt !!!
30 juni 2002
Ik heb gisteren geprobeerd de dag zonder pijnstillers door te komen maar
helaas.. de injectie werkt nog niet voldoende.. eventjes geduld houden dus.
|
