1 december 2002
Wij maken hier thuis wel eens grapjes over dat als onze naam in het geding
is dat er meestal iets misloopt! Zo ook dus in het IVF-verhaal. Afgelopen
woensdag 27 november gebeld naar het Clara Ziekenhuis omdat we nog niets van
Dijkzigt hebben gehoord. Dit levert al direct de nodige problemen op omdat mijn gynaecoloog
uit het Clara inmiddels weg is bij dit ziekenhuis. Na vier keer doorverbonden te
zijn geweest, kom ik op het secretariaat van de gynaecologen terecht. Ik leg
mijn verhaal uit en zij zullen het Dijkzigt bellen. Na 10 minuten bellen ze al
terug, dus dat lijkt veelbelovend. Helaas... de dame van het Clara verteld dat
volgens Dijkzigt wij op 3 december een afspraak hebben staan maar dat deze door
ons zelf is afgezegd !!! Ik sta met mijn oren te klapperen ;-) en leg haar uit
dat we nog n nooit iets hebben gehoord over
een afspraak op 3 december. De dame kan echter ook niet veel meer doen en geeft
mij het telefoonnummer in het Dijkzigt.Aansluitend bel ik direct naar het Dijkzigt. De
assistente vind mijn papieren en komt dan tot de ontdekking dat ze al die tijd
ten onrechte op haar bureau hebben gelegen; ze hadden op de afdeling IVF moeten
liggen.. oeps foutje! Ze zegt dat ze direct door worden gegeven en dat ik dan
vanzelf wel weer hoor. Ik leg haar uit dat ik daar weinig vertrouwen in heb en
wil weten op wat voor termijn ik nu wat hoor. De eerste brief dateert immers van
begin oktober en heeft dus al 2 mnd op de verkeerde plek gelegen. Helaas werkt
deze dame niet mee en zegt ze dat het pas op zijn vroegst eind januari/1e helft
februari zal worden. Ik ben des duivels maar dat lost weinig op.. ze heeft er
gewoon geen begrip voor en wil niets extra voor me doen. Ik leg me er maar even
bij neer en neem me voor vanaf nu elke week te bellen.
4 december 2002
Vandaag naar afdeling IVF gebeld en jawel mijn papieren zijn binnengekomen
en zijn al beoordeeld door een staflid gynaecologie. Dit betekent dat ik in
ieder geval ben geaccepteerd op basis van mijn medisch dossier. Eerst volgende
stap is dat M. wat onderzoeken laat doen, aan de hand van de uitslag hiervan
komen we in het volgende traject en kunnen we een afspraak maken voor het 1e
gesprek.
13 december 2002
Het blijft een vage bedoening dat hele IVF-traject. Vandaag gebeld omdat de
uitslagen van M. binnen zouden zijn maar echt veel wijzer ben ik niet geworden.
De dame van het secretariaat IVF doet eerst moeilijk omdat ik naar haar bel i.p.v.
in de middag op het verpleegkundige spreekuur, maar ja dat had ze mijzelf vorige
week gezegd!! Uiteindelijk heeft ze de uitslagen gevonden maar veel schieten we
er niet mee op. Ze zegt dat "nog niet alles helemaal duidelijk is" en
dat maandag de arts er nog naar moet kijken om te beoordelen of het onderzoek
misschien op nieuw moet. Maar wat nou niet duidelijk is, kom ik niet achter.
Maandag mag ik weer bellen.. oké doen we hoor.. deze dame laat voorlopig niet
los.
Deze week ook een flinke dip gehad, alle
opgekropte gevoelens en zaken kwamen eruit. Wederom een stukje verwerken van de
endo, de pijn en de operatie, het oppakken van je eigen leven, je gezin &
huishouden, je werk en natuurlijk onze trouwdag. Het was gewoon allemaal even te
veel geworden en ik wist zelf ook niet goed wat er aan de hand was behalve dat
ik me niet lekker voelde. Komt ook doordat alles nog zoveel energie kost. Ik kan
net mijn gezin en huishouden draaiende houden, een paar uurtjes werken en 's
avonds ben ik gewoon vaak afgeserveerd. Mijn vriendin K. vond het ook niet zo
gek want het was immers pas krap 3 mnd geleden dat ik geopereerd was en daar
heeft ze natuurlijk wel gelijk in. Maar toch het luchtte wel op al wou ik dat er
iets was waardoor ik meer energie kreeg.....
15 december 2002
Gisteren zijn we de hele dag op pad geweest met zijn drie-en op sjouw
geweest maar 's middags voel ik me niet lekker worden. In de loop van de avond
wordt langzaamaan duidelijk waarom :: mijn eerste menstruatie zit er aan te
komen. Nu kan ik die uitbarsting van eerder deze week ook wat beter plaatsen ..
lang leve de hormonen ;-)) Ik neem optimistisch een paracetamol tegen de pijn maar dat werkte voor
geen meter, dus slecht geslapen en flinke pijn. Vanmorgen is het echt goed doorgebroken. Wel even wennen na al die
tijd al is de pijn een stuk minder als in april/mei van dit jaar. Ik neem toch
maar weer Naproxen tegen de pijn en dat werkt wel goed. Ik hang wat op de bank
en kom zo de dag wel door. Ten opzichte van het laatste jaar valt het erg mee
maar je kan ook weer niet zeggen dat ik de dag vrolijk door huppel ;-( Het
bloedverlies ziet er gelukkig ook weer een stuk normaler uit en is minder
heftig. Vanavond begin ik met de pil (microgynon 30) en die probeer ik zolang
mogelijk door te slikken.
16 december 2002
Vanmorgen weer gebeld en mijn verhaal uitgelegd aan een dame van het
secretariaat die ietwat moeizaam nederlands spreekt.. na een tijd heb ik mijn
verhaal enigszin duidelijk gemaakt en zij zegt toe dat de arts vanmiddag zal
terugbellen. In de middag belt echter geen arts maar dezelfde dame van
vanmorgen. Het mysterie wordt steeds groter.. nog niet alles was duidelijk (of
binnen) maar de arts had gezegd dat we wel alvast een afspraak mogen maken voor
een eerste gesprek. Alleen die afspraak moeten we op de gewone poli gyneacologie
en dus niet op de poli IVF... Het zal allemaal wel.. Ik heb in ieder geval een
afspraak kunnen maken voor eind januari 2003, helaas niet eerder vanwege de
kerstvakantie ;-(( De kliniek gaat deze week ook dicht tot begin januari dus ik
laat het maar even gaan; heb teveel pijn vandaag om te strijden.
20 december 2002
Vandaag voor het laatst gewerkt voor dit jaar.. vanaf nu is het
kerstvakantie en ga ik me alleen maar bezig houden met genieten en aftellen naar
het einde van het jaar.. De menstruatie is bijna afgelopen en ik heb nog weinig
bijwerkingen van de pil.
31 december 2002 - Eindejaarsoverpeinzing
-
"Zo de oliebollen en
appelbeignets zijn gebakken, het huis is gezogen en moeders gaat eens ff rustig
zitten mailen
;-)
De laatste dag van het jaar, 31 december 2002. Een moment van bezinning,
afscheid nemen van 2002 en vooruitkijkend op een nog blank en leeg papiertje met
2003 erop.
Een jaar geleden keek ik vol vertrouwen en goede moed 2002 tegemoet.. het zou
ons jaar worden, de volgende kerst zullen we vast met zijn 4-en zijn, Hoe anders
werd het.... 2002 werd een jaar van pijn, verdriet, wanhoop en versplinterde
dromen. Het o zo gewenste kindje kwam niet, wel die ellendige ziekte met helse
pijnen. Jankend ben ik door het huis gekropen van de pijn, soms was het zo erg
dat ik eigenlijk alleen maar dood wilde, niets meer wilde voelen. De operatie
was een zegen.. dat een mens zo blij kan zijn dat ie geopereerd mag worden ;-))
2002 was ook een jaar van afscheid nemen.. niet alleen de droom van een
natuurlijke verwekking van ons kindje maar ook van lieve vriendinnen. Meiden
waarmee ik jarenlang een intensief contact had en waar ik voor mijn gevoel
steeds minder mijn verhaal bij kwijt kon. Relaties veranderen, verwachtingen
moet je soms bijstellen en dat gaat niet zonder slag en stoot en ook niet
zonder pijn.
Maar 2002 bracht ook veel mooie dingen!! De mooiste dag van 2002 was de dag na
de operatie en ik wakker werd zonder die ellendige, kwellende pijnen... mijn
buik voelde heerlijk leeg & zacht aan en dat was echt het mooiste gevoel van
dit jaar. Zelfs het huwelijksaanzoek van M. kan hier niet tegenop (sorry
schat!!), al was dat natuurlijk ook een van die mooie dingen uit dit jaar !! Nog
meer mooie dingen.... de oprichting van het smoelenboek !! Geweldig om deel uit
te maken van deze mooie groep van 16 vrouwen... jullie hebben zoveel moois in
mijn leven gebracht! Het genieten van alle nieuwe kindjes en de spanning van
nieuwe zwangerschappen, de lol en humor, de zorgen en het verdriet om soms
kleine maar soms ook grote dingen, discussies over sex, schaamhaar, geloof en
zielen.. een verrijking van mijn leven!!!
Ook mooi: mijn geweldige dochter.. degene waar ik meer van hou dan van het leven
zelf.. ik kan weer intens genieten van haar capriolen en onze band is zeker de
laatste maanden intenser en dieper geworden (jaja ook al is ze pas 2 ;-) )... ik
voel me intens gelukkig als ik dat stralende bekkie voor me zie.. daar doe ik
het voor, dat maakt het leven zo mooi !! Wederom heb ik gezien dat genieten in
hele kleine dingen zit en dat er nog zoveel is om dankbaar voor te zijn..
Ik heb mijn koffertje gepakt met herinneringen..
de goede en de slechte.. de slechte diep onderin en de goede voor het grijpen
bovenin. Het jaar 2002 is gelukkig bijna voorbij, gevoelsmatig heb ik het idee
dat na 12 uur vanavond er een last van me af zal vallen.. een psychische grens
of zo... 2003 zal zeker geen makkelijk jaar worden maar kan aan de andere kant
niet erger worden dan dit jaar lijkt me... in ieder geval onze huwelijksdag en
vooral wordt het heel veel genieten van M. en S. (en ook een beetje van jullie
hahhahahaha).
Dag lieve kanjers !!! Ik toost vanavond op een nieuw bijzonder jaar voor het
smoelenboek !!"
- email aan het smoelenboek d.d. 31-12-2002
|
